karinhuizinga, 10 mei 2011
Nicaragua , León 23°

Er is een tijd van komen, en een tijd van gaan...

En de tijd van gaan zit er bijna aan te komen. Aankomende zondag land ik alweer op het op dit moment ‘droge’ kikkerlandje! Wat is de tijd toch ontzettend snel gegaan. Ik kan me nog goed herinneren dat ik hier 15 januari aankwam met het gevoel van.. ‘Waar ben ik beland?’. Maar nu is alles alweer ‘gewoon’ voor me geworden en kan ik het leven in NL bijna niet meer voorstellen. Één ding is zeker: Ik zal het luchtalarm (die elke ochtend om 7 uur in m’n oor tettert als ik naar het ziekenhuis loop) en de fluitende mannen cker niet missen!

Tijdens de Semana Santa hadden we een weekje vakantie. Dit is de week voor Pasen wat uitbundig gevierd wordt. Een platform waarop een beeld van Jezus staat wordt rondgedragen door de straten. Mijn gastgezin had geld aan de kerk gegeven waardoor de stoet voor ons huis stopte om een gebed te doen voor de familie. We zijn 4 dagen naar Corn Island geweest. Met een klein vliegtuigje waar 12 personen inkonden zijn we vanuit Managua naar Big Corn Island gevlogen. Ik zat 2 stoelen achter de piloot en we hadden veel turbulentie, dus ik was blij dat we veilig landen op het eiland. Wit strand, helderblauwe zee, palmbomen… echt een plaatje die je alleen maar in boekjes ziet! De eerste dag hebben we het eiland rondbekeken met een golfkarretje, de tweede dag een bootje gehuurd die ons naar Small Corn Island bracht en verder natuurlijk alleen maar gezond en ge-relaxt! De eilanden horen bij Nicaragua, maar de mensen hebben hier een veel donkere huidskleur en praten Creols. Een soort engelse taal die ze hun eigen hebben gemaakt. Woensdagmiddag vlogen we weer terug om ’s avonds gelijk te feesten op het strand bij León. Dit hebben we 4 avonden volgehouden. Ik kon merken dat er ook veel mensen van buitenaf naar de strandfeesten kwamen want er hing niet altijd een veilige sfeer. Veel mensen die ruzie zochten of gewoon dronken neervielen op straat en niet meer wakker te krijgen waren!

Ondertussen ben ik ook weer gewoon stage aan het lopen. Op dit moment werk ik op de kraamafdeling. Ik heb al heel wat bevallingen gezien! Vrouwen die ingeknipt worden, een placenta die er niet uit wou.. maar ook bevallingen die gewoon soepel verliepen. Het gekke is hier dat de man niet bij de bevalling aanwezig mag zijn vanwege de privacy van de andere vrouwen die ook op dezelfde kamer op hun bevalling aan het wachten zijn, maar wel staan er 15 artsen/verpeegkundigen/studenten omheen! De laatste dag op de Intensive care heb ik een overleden meisje van 20 jaar afgelegd. De details zal ik jullie besparen.. wel kan ik jullie vertellen dat het een stuk lomper gaat dan in NL. Op Verloskunde heb ik bij zwangere vrouwen een katheter ingebracht die moesten worden voorbereid voor de bevalling. Dit ging ook niet zo hygienisch allemaal.. Ook heb ik op deze afdeling baby’s gewassen! Die schattige pasgeboren baby’s zijn zo klein en kwetsbaar dat je ze bijna niet durft vast te pakken. Het leuke was dat ik 2 dagen hiervoor tante geworden ben! Ik heb een nichtje gekregen en ze heet Jasmijn.. superleuk

Vorige week ben ik met Denise de markt opgeweest om spullen te kopen voor het ziekenhuis van het ingebrachte geld! Voor de vakantie zijn Jolien en ik de afdelingen langsgegaan waar we stage hebben gelopen om te inventariseren welke spullen en materialen ze goed kunnen gebruiken. Veel afdelingen hebben weinig stoelen waardoor familieleden bij de patiënt op bed moeten zitten. Aangezien familie wel 24 uur per dag aanwezig is, is dat natuurlijk erg vervelend. Ook de hitte is hier niet te houden! De laatste weken wordt het elke dag maar warmer en warmer.. Deze maand is het regenseizoen begonnen en aangezien er nog geen flinke regenbui is gekomen kun je wel nagaan hoe HEET het hier is! (38 graden). Daarom zijn waaiers ook geheel niet onbelangrijk hier! Dus die hebben we ook maar aangeschaft. Onderlakens en handdoeken komen ze hier tekort en medische materialen die zo vaak worden gebruikt dat ze niet meer goed werken. Zoals stethoscopen, bloeddrukmeters… etc. We hebben het geld dus goed kunnen gebruiken! Nogmaals hartstikke bedankt daarvoor! Ze waren er ontzettend blij mee! De directeur kwam erbij, de journalist en er moesten overal foto’s van gemaakt worden en ik werd zelfs uitgenodigd om een lunch bij te wonen!

Afgelopen vrijdag hadden we een eindfeest met alle gastgezinnen en leraren spaans wat erg gezellig was! Zaterdag had ik samen met Denise en Ilse een bbq georganiseerd vanwege onze verjaardagen. De groep had een Nicaraguaans bandje geregeld.. superleuk! Vandaag had ik mijn eindgesprek met Petra en de hoofdzuster. Ik heb mijn stage gehaald! En ik zal de laatste dagen nog even genieten van het relaxte leventje dat ik hier ga missen. Maar ik kan niet ontkennen dat ik er ook wel naar uitkijk om iedereen weer te zien! Bedankt dat jullie mij al die tijd gevolgd hebben. En wie weet tot snel!!! Voor de laatste foto's: www.mijnalbum.nl/Album=FTMFEMBF .

El último saludos de Nicaragua!
Liefs Karin

Wil je Karin in Nicaragua bellen? Bel dan goedkoop via HalloBuitenland.nl